اومدم این سیاهی و واسه خودم ساختم...واسه دل بی صاحابم...

نذاشتید اینجام آرامش داشته باشم...

هی...تو ...بی نام...هر کی هستی...هنوزم نشناختیم...

نمی تونم بفهمم کی هستی..اما عذابم میدی...

میرم...اینجا همش خاطره اس...

خاطره ی بدترین روزای زندگیم...

شاید بهتر باشه تو خودم بشکنم...بعد از این پست ...پستی نخواهد بود...

هرگز..!!!

حوصلم از خودم سر رفته این روزها...

هیچی آرومم نمیکنه...حتی...شنیدن صدات از این دور دورا...

هیچی...!!!

~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~ ~~~

دوس دارم برم رو یه بلندی...

نزدیکای آسمون...داد بزنم...

دوس دارم بیای پایین...بغلم کنی...دستام و بگیری تو دستت...

دوس دارم تو بغلت گریه کنم...

تو بغل تو...تو خدا جون...تو...لعنتی...تو

برو سنگ هایت را با خودت وا بکن...اگر توانستی باورم کنی برگرد...

و اگر نه...راهت را برای همیشه از من جدا کن...

~~~

می رم گوشه ی اتاق...تو تاریکی محض...به تو فک می کنم...

به تویی که پیش عسلی چشام همیشه سبز بودی و آبی...

نمی دونم چرا امشب در بی رنگی عجیبی غوطه وری...

محال است...حتی اگر باورت هم نکنم...بی تو بودن مرگ است...!

راستی...هنوز هم نفهمیدم...توانستی زنده به گورم کنی یا نه..؟!!!

در خماری قرص های خواب آور گذشت...!!!

زندگی جریان داره...

این رو از هیاهوی خیابون می فهمم...

اما...من...این جا...مرده ام...

مرده...!!!

دلم گرفته...

اندازه ی تموم روزای نبودنت...

اندازه ی تموم شبهایی که تا خود صبح با اشک گذشت...

با بغض و ناله...

اندازه ی احساساتی که تو اوج طغیان...احساس می کنم...داره کمرنگ میشه....

کمرنگ و تباه...

زاستی...مقصر منم یا تو...؟

سجاده ام را باز می کنم...و نمازم را می خوانم...

در حالی که چشم هایم مثل ابرهای بهاری سیری ناپذیر می گریند...

با تمام خلوص نیتی که در خود سراغ دارم خدارا صدا می زنم...

دلم می خواهد بگویم:خدایا راضیم به رضای تو و تسلیمم به امر تو ...

دلم می خواهد بگویم توکل میکنم به تو که همانا کافی هستی برای کسانی که توکل میکنند به تو...

اما نمیتوانم...هرچه میکنم به زبانم نمی اید آنچه که عمری به ان اعتقاد داشته ام...

پس سرم را روی مهر میگذارم و از ته دل میگویم:

خدایا...اورا به من بازگردان...

بهای آن هرچه باشد خواهم پرداخت~~~خواهم پرداخت~~~خواهم پرداخت~~~

معده ام درد می کند...و سرم به شدت گیج می رود....

امروز...بدترین روز زندگیم بود...

انتظار کافی است...

نیمه شب است...بهتر است که دیگر بروم و بخوابم...

حقارت بس است...!!!

از زندگی هیچی نمی خوام...

از تو...آی خدا...ازت هیچی نمی خوام...

فقط دلم می خواد...

چشام و ببندم...آروم آروم ... و دیگه هیچ وقت بلند نشم...

دیگه توان هیچی نیست رفیق...

حتی جنگیدن...!!!

حالا من ...

فقط یه مرده ی متحرکم...

بیا تف کن تو صورتم..!!!

سگ ولگرد دیروز...

و ترانه ی امروز...

من...

هیچ...پوچ...تهی...

من...من....باید گم شم...

فقط یکی بگه کجا...؟!!!

برای امیری که مرد می نویسم...

هنوزم....حتی...اگه تموم آدما گه بودنت و ثابت کنن...

من...

بی قرار تر از دیروز ...

دوست دارم...

یه بار بفهم...

دوست دارم...!!!

 از بی تو بودن نمی ترسم...

چون دیگه هیچی مهم نیست...

حالا...

منم و آینده...بی تو...بی فکر تو...بی وجود تو...بی شونه های تو...

فراموشی مطلق...!!!

یه هدف ... یه انگیزه...که به زندگیم...به وجودم...به افکارم...

به همه چی گرما می بخشه...

احساس می کنم...حق با توس...

دارم طلوع می کنم...

یه طلوع...که غروبش نزدیک نیست...

نیست...نیست...نیست...

خیره میشی...به عمقی که می دونی هیچی توش نیس...

پوچه پوچ...بی ذره ای احساس...بی تفاوتی محض...

می گی: انگار در تلاطم تاریکی داری طلوع می کنی...!!!

می خندم...تو از طلوعم می گویی...من از غروبش...

باز هم می خندم...قهقهه...

خنده ای که با بغض تمام میشود...!!!

رفته ای اینک...اما آیا...

باز برمیگردی...؟!!!

چه تمنای محالی دارم...

خنده ام میگیرد...!!!

...

...

حس عدد صفر و دارم...

پوچ...تهی...کبود...!!!

باید بریزی دور...

همه ی افکارت و...

تک تک آرزوهات و...

همه ی چیزایی و که یه روزی واست بزرگ بودن...هدف بودن...امید بودن...

آره بریزشون دور...اصلا کی گفته خودت باشی...اصلا واسه چی باید باشی..؟

هوم..؟!!! این همه درد بکشی که آخر بمیری..؟بری یه دنیای دیگه..؟ کیری تر از اینجا..؟!!!

هه...برو بابا...دلت خوشه...این زندگی...این آدما...همه و همه...بوی تعفن میده...

حتی این وبلاگ...این نوشته ها...این ناله های کودکانه...این بغض های زجر آور...

می خوام برم...از دنیای شما آدمک ها...می خوام برم...یا امروز یا فردا..!!!

بدرود..!!!

با آی دی من آن شد...(samira1girl)

بنده نیستم...

یکی پسوورد من و عوض کرده...

نمی تونم آن شم باهاش...

آی دی جدید و از رو ایمیل بردارید..!!!

اگه...

اگه...

اگه...

جای پایت را خواهم بوسید...

!!!

د ل ت ن گ م...

د ل ت ن گ ...!!!

منی که این روزها...

خودم را...

در تمام چاله های دیوارم حفر می کنم...

تا...

نفسی بی تو کشم...

من...بین اون همه خاطره چی کار می کنم...؟!!!

دلم ...

خیلی چیزا می خواست ...

اما ...

مهم نیست ...

خیلی وقته که دیگه هیچی مهم نیست ...!!!

من هستم و ...

بی خوابی...

تاریکی اتاقم...

اشک های تمام نشدنی...

فکر آینده ی نا معلوم...

آی ی ی ی ی ی ی...

آی ی ی ی ی...

آ ی ی ی...